Hoe ik de kracht van aromatherapie voor het eerst zelf beleefde: Traumalife

Hoe ik de kracht van aromatherapie voor het eerst zelf beleefde: Traumalife

Begin vorig jaar kwam ik per toeval voor het eerst zelf in contact met Aromatherapie. Mijn collega Heleen uit Nederland deed een actie op het Starterspakket die ze deelde op FB en ik bestelde deze puur uit nieuwsgierigheid.
Daarna ontmoette ik ook een paardenklant van me die aromatherapeut is en die ze erg vaak inzet bij haar eigen paarden, honden en zelfs katten.
De combinatie van Heleen’s en Kristien’s feedback zorgde ervoor dat ik steeds meer geïnteresseerd werd.
Maar hoe krachtig is nou de werking echt van aromatherapie?
Net zoals bij alle soorten van therapie moet je vaak eerst zelf ervaren wat het voor jou doet, alvorens je er zelf op een goede manier gebruik van kan gaan maken.

Hier is mijn eerste verhaal…
Een tweetal jaar geleden waren mijn echtgenoot, schoonouders en ik een Cover-all ergens aan het afbreken. Deze “tent” van 12m x 6m, bestaande uit een zwaar stalen frame zou onze nieuwe hooischuur worden. Dat het uit elkaar halen van dit zonder enige ervaring of voorkennis wel eens gevaarlijk kon worden, beseften we pas toen het te laat was.
Mijn schoonvader verloor zijn evenwicht en viel van ca. 4m hoog naar beneden op de beton. Hij brak daarbij zijn enkel, maar het had ook veel erger kunnen zijn. Toen mijn schoonouders op gehaald werden door de ambulance, bleven mijn echtgenoot en ik achter om met ons 2 dit gevaarte verder af te breken. Ik was in shock, hyperventileerde en was verlamd van angst. Nog nooit eerder had ik dit ervaren.

Al een geluk gingen we veel bedachtzamer te werk bij de rest van de afbraak en de wederopbouw ervan. Maar toch. Die tent bleef een beetje als een zwarte wolk boven ons hoofd hangen.

Vorig jaar woedde er een hevige storm. Hierdoor kwam het windbreekgaas los aan de flank van de cover-all, waardoor er veel lucht zich kon verplaatsen binnen in de tent, maar er niet meer makkelijk uitkwam. De verankering was destijds nog niet afdoende om zo’n krachtige wind te trotseren. Tijdens die storm begon gans de tent te bewegen en moesten we de boel terug vastsjorren. Kan je jezelf dit inbeelden? Dat je die bewegende tent in moet te midden van een storm? Daar kwam het plots weer naar boven … heel sterk … de paniek, de hyperventilatie, …
Die tent haalde mijn grootste angst voor een 2de keer weer naar boven.

Eens warm binnen stond ik nog te rillen van angst. En bij elke windvlaag kroop ik steeds verder onder mijn deken in de zetel. Tranen rollend over mijn wangen. Ik stak mijn “oortjes” in en begon Netflix te kijken om me op iets anders te concentreren. Dat was de moment dat ik besefte hier moet ik iets mee doen of ik kom nooit meer van die schrik vanaf bij de eerste beste storm.

Toen bestelde ik “Traumalife” van Young Living. Best een dure olie. Maar ik was ervan overtuigd: “deze heb ik nodig”. En ik ging ermee aan de slag in de dewdrop diffuser. Gek misschien, maar ik voelde gaande weg geleidelijk alle spanning uit mijn lichaam en hoofd wegvloeien. Ik ontspande weer en ik kon mijn angst voor die tent/wind weer loslaten. Ondanks dat er nog dagen/weken lang die periode behoorlijk veel wind stond.

Wat me toen ook opviel is, dat mijn meest nerveuze en gevoelige dog bij mij op de schoot kroop in de zetel. Lekker dicht kwam ze bij die diffuser met Traumalife erin liggen.
Marie is een geval apart, waar ik inmiddels boeken kan schrijven. Maar ze is mijn zielenkindje.
Ze had de pech om enkele jaren terug in mijn wagen te zitten toen er een bromfiets tegen hoge snelheid onverwachts uit het niets op mijn auto inreed. Die man droeg geen helm, en lag voor dood op straat. Eerst die harde knal en dan die verlammende angst, dat die man misschien wel het leven liet tijdens dit ongeluk…
En je overgevoelige hond, die bij je wilt zijn om voor je te zorgen, maar in de auto moet blijven gedurende al die tijd dat je daar staat en hulp biedt. Dat de sirenes loeiend aankomen en er steeds meer mensen om die auto heen staan.
Dit moment maakte dat een hond, die vanaf de dag dat ik ze ging halen tot op die bewuste dag altijd vrolijk overal met me meeging, plots veranderde in een hond die angst kreeg om weer met de auto mee te gaan.
Ze draaide zich terug naar binnen met de staart tussen de benen als ze dichter bij de auto kwam.
Ik heb haar weer moeten leren in en uit de auto te gaan. Spelenderwijs. Maar echt super relaxt is ze niet meer geworden in een rijdende auto. Het gaat steeds beter en beter, dat wel.
De eerste stap in de goede richting wat betreft haar nervositeit en angst, had bij haar wellicht ook te maken met de Traumalife op die bewuste dagen waarover ik hierboven schreef. En met het begin van het gebruik van Essentiële oliën hier in huis. Want hoewel ze in het begin erg afwijzend was naar de olietjes, begon ze zich steeds meer en meer open te stellen en duidelijk aan te geven aan welke ze nood had.”

One Response

  1. Vanhoutte trees schreef:

    Ik ben nog altijd superblij dat je mij de trauma life hebt aangeraden in het begin van mijn ptss.nu ik weer werken ga en de ptss weer word getriggerd gebruik ik hem af en toe weer.en bij een nare droom snachts.leg ik de diffuser weer aan.zing mijn kinderliedje in mijn hoofd.ga over op het opsommen wat ik allemaal nodig heb om iets te bakken en waar ik die producten allemaal vind enz.en voel de ontspanning weer komen.als ik de traumalife nodig heb ruik ik hem graag en heb ik hem niet nodig dan ruik ik hem minder graag.merci nog voor de geweldige tip.en ja het is duur.maar een psycholoog en emdr therapie is ook duur

Comments are closed.